Perfumy z drewnem sandałowym

Drewno sandałowe pozyskiwane jest z Sandałowca (Santalum) - jest to niewielkie, powoli rosnące drzewo bądź krzew wiecznie zielony. Sandałowiec jest półpasożytnikiem, przeprowadza on fotosyntezę, ale sole mineralne i wodę czerpie z korzeni innych roślin.

Pochodzi z Indii, Indonezji, Cejlonu, Australii oraz wysp Pacyfiku. Najcenniejsze sandałowce rosną w lasach Indii, w regionach Tamil Nadu, Mysore, Karnataka, Kerala i Andhra Pradesh.

Wśród 9 gatunków sandałowca - sandałowiec biały (Santalum album) wykorzystywany do produkcji olejku sandałowego, jest również drogim lecz bardzo wytrzymałym materiałem budowlanym. Pochodzące z niego drewno wykazuje wysoką wytrzymałość, jest niepodatne na wszelkie nasączania i impregnacje poprzez jego bardzo ścisłą strukturę. Drewno to, po wysuszeniu nie pęka ani nie odkształca się i nawet wtedy wydziela zmysłowy zapach. Idealnie nadaje się jako materiał do rzeźb, wytwarzania naczyń czy sztućców. Produkowane są z niego parkiety i panele.

Olejek sandałowy (santalum album – święty olej) uzyskuje się poprzez destylację drewna (z części zwanej twardzielą) z parą wodną, moczonego w wodzie przez około 48 godzin. Destylację prowadzi się pod ciśnieniem pary wodnej 1.4 - 2.8 kg/cm² przez 48 - 75 godzin. Ma wyjątkowy, słodkawy, miękki, korzenny, zmysłowy aromat i jest jednym z najczęściej wykorzystywanych składników do produkcji perfum, zarówno damskich jak i męskich.

Już w rękopisach antycznych znajdują się wzmianki o użytku drewna sandałowego. Wykorzystywano go do ceremonii religijnych, budowano  świątynie i wykonywano rzeźby bóstw. Antyczni Egipcjanie eksportowali drzewo i przetwarzali go w celach leczniczych, a w szczególności do balsamowania, jak również w celach religijnych, palili je w hołdzie swoim bogom. W 1636 roku lekarz Guybert opublikował, że posiada on doskonałe właściwości lecznicze na owrzodzenia skóry. Hindusi uważali, że  wywołuje pocenie się. W XIX wieku olejek sandałowy zyskał sławę w medycynie europejskiej, gdyż leczono nim rzeżączkę. Podawano go chorym w formie kapsułek.

Olejek używany doustnie szybko i łatwo przenika do krwiobiegu, wydalany jest poprzez wydychane powietrze oraz przez nerki. Odkaża układ moczowy i pokarmowy. Ma właściwości antybakteryjne, przeciwpasożytnicze, przeciwzapalne i pierwotniakobójcze, oraz hamuje rozwój Candida albicans. W składzie olejku wyróżnić można seskwiterpeny, borneol i kurkumeny, dzięki którym z łatwością leczy rany, oparzenia, wysypki i ukąszenia owadów. Pomaga przy problemach takich jak nudności, wymioty, zgaga i czkawka na tle nerwowym.

Prócz specyficznego zapachu to znakomity środek przeciwzapalny, antyseptyczny, odmładzający ciało i zwiększający popęd płciowy. Aromatowi drzewa sandałowego trudno się oprzeć. Uważany jest za jeden z najsilniejszych afrodyzjaków (legenda głosi, że jego zapach unosił się w sypialniach Kleopatry). Wspomaga medytację i uczucie wewnętrznej jedności. Zewnętrznie stosowany jest także do płukania włosów w przypadku łupieżu i łojotoku. Olejek z drzewa sandałowego znajdziemy w gabinetach aromaterapii, salonach SPA, a także w świecach zapachowych.

Ocena artykułu:

Ilość ocen: 2, średnia 5.

Zaloguj się, aby ocenić.

Napisz pierwszy komentarz!

  • Wygraj bon Dolce.pl o wartości 100 zł!

    Co miesiąc losowanie kolejnej nagrody. Zapoznaj się z warunkami!

  • Baw się i pisz, co myślisz!

    Komentarze pomagają nam tworzyć bardziej interesujące treści. Dzięki nim wiemy, na co mamy zwrócić większą uwagę.

Napisz komentarz

Chcesz mieć własny awatar (obrazek) i pseudonim?
Utwórz konto i profil na forum Dolce.pl!