W październiku 2002 Sonia Rykiel zaprezentowała w Luwrze swoją wiosenną kolekcję na rok 2003, udowadniając tym samym, że nic nie zmieniło się w jej czterdziestoletniej karierze projektantki. Nawet jako 72-letnia kobieta, Sonia Rykiel nie narzuca sobie zbytniej pruderii. W jej ostatnim pokazie bielizny można było zobaczyć różnego rodzaju seksualne gadżety. W jej paryskim butiku znalazły się wibratory oraz inne interesujące zabawki, między innymi „fałszywe”, wibrujące szminki.

Urodziła się w 1930 roku w Paryżu. Pierwszy kontakt z modą miała w wieku siedemnastu lat. Pracowała w sklepie odzieżowym jako dekoratorka witryn wystawowych. Jej pierwsza kolekcja ukazała się w 1962 roku. Była to odzież ciążowa, miękkie, delikatne swetry, które stworzyła dla siebie, będąc w stanie błogosławionym. Później realizowała swoje projekty dla firmy Laura, która była własnością jej męża.

Sławę przyniósł jej sweter Poorboy, który znalazł się na okładce Elle. Swój pierwszy butik otworzyła w 1968 roku, tworząc eleganckie, dopasowane stroje z dzianiny i różnych gatunków wełny. Przylgnęło do niej miano „Królowej Dzianin”.

Sonia Rykiel w szczególności eksperymentowała ze swetrami. Była jedną z pierwszych projektantek, która umieszczała szwy na zewnętrznej stronie i zamieszczała na nich różne słowa. W swoich kolekcjach preferuje długie, obcisłe swetry lub małe, obcięte pulowery, a także długie szale. Charakterystyczne są dla niej asymetryczne cięcia. Wszystko utrzymane jest w beżowej, szarej lub ciemnoniebieskiej tonacji kolorystycznej.

W 1978 roku powstały jej pierwsze perfumy 7ème Sens. Dziesięć lat później linia kosmetyków Sonia Rykiel Night And Day, przeznaczona do sprzedaży nie tylko w Paryżu, ale również i w Japonii. W 1993 stworzyła swój drugi zapach Le Parfum. Trzy lata później podziwiać było można następne perfumy Sonia Rykiel, stworzone w hołdzie swetrowi, który przyniósł jej sławę (flakony perfum Sonia Rykiel mają kształt swetra). W 1999 roku ukazał się jej pierwszy męski zapach Rykiel Homme.